 |
|
|
|
|
| Verhalen |
| |
| 9 |
oktober |
2011 |
Een loop-niet-graag-of-toch-wel peuter die mee doet aan de Kopjesloop |
Rowien Jager |
|
"Papa, ik wil rennen. Jij moet mij niet tillen."
Dat was zo ongeveer het eerste wat onze stoere peuter vanmorgen zei.
Gisteren waren we ervan overtuigd dat hij zelf ging rennen.
Hij vroeg regelmatig of het al tijd was om te gaan lopen.
Vanmorgen na het ontbijt was meneer helemaal hyper en toen we in de auto stapten was meneer bijna niet te houden.
Vooropgesteld dat wij niet vinden dat onze 3 jarige mee hoeft te doen, maar wel mag als hij het leuk vindt.
|
|
Bij de inschrijving luisterde hij intensief naar Marjan Heemskerk die hem een gele inschrijfkaart liet zien.
Hij knikte op het moment dat hij dacht dat het nodig was.
En toen was het tijd om naar de start te gaan.
"Papa wil je me tillen? Jij moet mij tillen, ik wil niet rennen."
Papa tilde hem op tot de start.
"Als je daar niet gaat lopen, dan gaan we terug" zei papa-die-de-bui-al-zag-hangen.
|
|
|
|
De vorige Kopjesloop had papa namelijk 950 meter met 16 kilo in zijn armen gelopen om vervolgens fris en fruitig mee te doen aan de 5 km.
Ach ja je moet wat als je kilometers in de benen wilt hebben en aan het trainen bent voor de Droomtijdnloop.
Maar de stoere peuter vond het toch allemaal wat minder leuk dan het van te voren leek en wilde niet meedoen, maar lekker bij de start staan en zien hoe papa en mama zich in het zweet werkten en zo geschiedde.
Maar wat gebeurde er toen de Kopjesloop/Bedrijvenloop klaar was?
Onze stoere peuter zei: "Kom papa en mama we gaan rennen."
|
|
|
|
En wij zijn alleen maar trots.
Trots op die loop-niet-graag-of-toch-wel peuter die zijn eigen start en finish bepaalt.
|
| Rowien Jager |
| |
